MFC Industrial (MIL)

Het in de VS als MIL genoteerde Canadese bedrijf MFC Industrial houdt zich met allerlei zaken rond grondstoffen bezig, waaronder de distributie en de exploratie ervan. Het bedrijf maakt zijn winst echter meestal niet uit haar normale bedrijfsactiviteiten maar uit het actief beleggen in andere ondergewaardeerde bedrijven.

De laatste 15 jaar is Michael J. Smith sterk betrokken bij het management. Op dit moment is hij de CEO. Hij schijnt degene te zijn die zo’n goede hand heeft gehad in het aan- en verkopen van bedrijven. In 2011 schreef Clemens Scholl al dat deze manager de afgelopen 15 jaar een hoger rendement heeft gehaald dan Warren Buffett! Lees vooral dit artikel, en het commentaar van de lezers erop. De schrijver van het artikel, Clemens Scholl dus, lijkt mij niet de eerste de beste.

Er zijn natuurlijk veel verschillen tussen Michael J. Smith en Buffett. Een zeer belangrijk verschil is dat Buffett al zijn winsten herbelegt. Smith betaalde juist veel winst uit. In het verleden gebeurde dat soms door delen van het bedrijf af te splitsen en apart naar de beurs te brengen. Bestaande aandeelhouders kregen dan een nieuw, extra aandeel. De spin-offs van MFC Industrial leverden soms veel geld op maar waren toch geen lang leven beschoren. Als er weer zo’n spin-off komt is het misschien goed om dit nieuwe aandeel meteen te verkopen. Statistisch is het echter beter om een spin-off tot drie jaar na de beursintroductie te houden.

Koop hier het boek Aandelen selecteren als waardebelegger: succesvol beleggen in ondergewaardeerde aandelen.

Afgaande op het jaarverslag over 2012 is mijn indruk dat Smith’s beleggingen voor MFC Industrial er sinds het artikel uit 2011 niet slechter op geworden zijn. Bij elke aan- en verkoop in 2010, 2011, en 2012 heeft MFC Industrial wel een flinke boekwinst gemaakt. Mij verbaast het niet: als iemand al 15 jaar uitzonderlijk goed belegt is dat geen toeval meer.

Een voorbeeld: in 2012 heeft het bedrijf een ander bedrijf gekocht dat in moeilijkheden was gekomen o.a. door een te lage gasprijs. De niet contante boekwinst op deze aankoop was meer dan 200 miljoen USD. Laat nu de gasprijs in de VS en Canada al weer flink hoger zijn dan destijds! Geen slechte overname dus voor een smallcap met een beurswaarde van nu ongeveer 500 miljoen USD. De gunstige overname heeft zich nog niet vertaald in een hogere beurskoers: de boekwaarde is ongeveer 12 USD per aandeel wat een stuk hoger is dan de beurskoers (nu 8.5).

Volgens mij ligt de liquidatiewaarde verder tussen de 6,50 en de 7 USD per aandeel. Hierbij neem ik aan dat men de bezittingen die op de balans als “Available for Sale” genoemd worden tegen boekwaarde verkocht kunnen worden. Dit zijn olie- en gasgerelateerde bezittingen, die meestal goed verhandelbaar zijn. Ik neem aan dat het inderdaad de bedoeling is deze bezittingen te verkopen. Deze bezittingen komen voornamelijk uit de eerder genoemde overname uit 2012. En wellicht stijgt de gasprijs waardoor het bedrijf er nog meer voor kan krijgen.

Koop hier het boek Aandelen selecteren als waardebelegger: succesvol beleggen in ondergewaardeerde aandelen.

Een minpuntje is misschien de koerswinstverhouding. Op basis van de operationele winst over 2012 heeft het bedrijf een zeer hoge koerswinstverhouding. Het management verwacht kennelijk dat die winst gaat stijgen want het bedrijf is relatief kort geleden begonnen met dividend uit te keren. Dat de winst gaat stijgen lijkt me overigens zeer waarschijnlijk. De extra winst zal uit de activiteiten uit de eerder genoemde overname uit 2012 komen.

Over het algemeen zijn aandelen met een zeer hoge liquidatiewaarde ten opzichte van de beurskoers goede beursweddenschappen. Daarbovenop komt natuurlijk de hoge boekwaarde en het dividend van 0,24 USD per aandeel, en het uitstekende track record van het management.

Nog een laatste pluspunt. Je zou denken dat Michael J. Smith grootaandeelhouder is. Dat is hij waarschijnlijk niet. Het schijnt dat hij en zijn familie net iets minder dan 10% van de aandelen bezitten. Een zeer rijke Amerikaan, Peter Kellogg, is de grootste aandeelhouder en heeft 30% van de aandelen. Een dergelijke eigendomsstructuur vind ik gunstig voor het rendement.

Koop hier het boek Aandelen selecteren als waardebelegger: succesvol beleggen in ondergewaardeerde aandelen.